Het standaardmodel van de deeltjesfysica is een theorie uit de deeltjesfysica waarin de krachten en deeltjes die alle materie vormen, worden beschreven. Experimenten hebben aangetoond dat deze theorie met de kwantummechanica en de speciale relativiteitstheorie in overeenstemming is. Het is echter geen allesbeschrijvende theorie van fundamentele interacties, hoofdzakelijk omdat het de zwaartekracht buiten beschouwing laat.
De quarks en de leptonen zijn in drie generaties van materie in te delen:
De deeltjes van elke rij verschillen in de elektrische lading. (2/3, -1/3, -1 en 0)
De massa is groter in elke volgende generatie.
* massa uitgedrukt in energie (elektronvolt) per lichtsnelheid kwadraat : m = E/c2
We spreken bij zo’n viertal in één kolom van een generatie of familie van elementaire deeltjes.
Alle zichtbare materie in het heelal bestaat uit eerste-generatiedeeltjes: up- en downquark en elektron. Dit komt doordat deeltjes van de tweede en derde generatie instabiel zijn: ze vervallen heel snel in deeltjes van de eerste generatie.
